دلیل نیامدن نام امام علی (ع) درقرآن


دلیل نیامدن نام امام علی (ع) درقرآن

در مورد امیرالمؤمنین (ع) پرسش دیگری که بسیار مطرح می شود این است که چرا نام آن حضرت در قرآن نیامده است؟

چرا با وجود این که امیرالمؤمنین (ع) تا به این اندازه مورد احترام است، نام او با صراحت در قرآن ذکر نشده است؟ این یکی از سؤالاتی است که در طول تاریخ بارها به وسیله برخی از شیاطین مطرح شده و علما و بزرگان ما نیز در کتاب های خود ـ از جمله حضرت امام(ره) در کتاب «کشف الاسرار» که در پاسخ کتاب «اسرار هزار ساله» کسروی مرتد نوشته اند ـ به مناسبت های مختلف آن را پاسخ داده اند.

این سؤال دو پاسخ کلی دارد:

پاسخ اول:

مربوط به این نکته است که در تشریع احکام الهی و بیان مسایل مربوط به شریعت، تنظیم و جریان کلی امور همواره با این حکمت همراه است که زمینه آزمایش افراد فراهم شود و انسان ها با استفاده از اراده و اختیار خود در جهت اطاعت از اوامر و نواهی الهی ـ که در نهایت به تکامل آنها منجر می شود ـ گام بردارند. مثلا خداوند می توانست از ابتدا به پیامبر اکرم (ص) بگوید که به طرف کعبه نماز بخواند، اما ابتدا بیت المقدس را قبله قرار می دهد و آن گاه پس از مدتی آن را تغییر می دهد. در تبیین فلسفه این کار، خدای متعال در قرآن کریم می فرماید:
و ما جعلنا الق بله الّتی کنت علیها لاّ ل نعلم من یتّبع الرّسول ممّن ینقلب علی عق بیه ؛۶

یعنی این آزمایشی الهی بود تا از طریق آن، مؤمنان واقعی و کسانی که تابع محض اوامر خدا و پیامبر (ص) هستند، شناخته شوند و مشخص شود که چه کسانی تسلیم امر و نهی خداوند هستند و چه کسانی قلباً ایمان نیاورده و به دنبال بهانه گیری اند. کسانی که ایمان واقعی ندارند در این امر تشکیک کرده و می گویند: چگونه ممکن است حکم خداوند متعال عوض شود؟! پس تکلیف نمازهای قبلی که به جانب بیت المقدس خواندیم چیست؟! اگر آنها درست بود، پس آیا نمازهای فعلی که به سمت کعبه می خوانیم باطل است؟! و سخنانی از این قبیل. خدای متعال می فرماید، هدف از این کاراین بود که معلوم شود چه کسانی ایمان واقعی دارند.

از این رو در بیان مسایل مربوط به شریعت اگر تمام مطالب شفاف و بدون ابهام مطرح شود، در بسیاری از موارد حکمت امتحان تحقق پیدا نمی کند. طبیعت امتحان همین است که باید با اندکی ابهام توأم باشد و اگر تمام مسایل روشن و واضح باشد امتحان معنا پیدا نمی کند. در مورد خلافت و ولایت امیرالمؤمنین (ع) نیز حکمت امتحان اقتضا کرده تا این مسأله کاملا صاف و بدون هیچ پیرایه نباشد، و اگر در آیات مربوط به امیرالمؤمنین (ع) نام آن حضرت صریحاً ذکر می شد با این حکمت منافات داشت.

پاسخ دوم ـ که حضرت امام (ره) نیز در کتاب

کشف الاسرار مطرح فرموده اند و ظاهراً آن را مناسب تر می دانند این است که اگر نام مبارک امیرالمؤمنین (ع) با صراحت در قرآن آمده بود، منافقانی که تصمیم به قتل پیامبر اکرم (ص) گرفته بودند تا پس از آن حضرت به ریاست برسند، برای نیل به مقصود خود در قرآن دست کاری می کردند؛ و روشن است که دست کاری و تحریف قرآن چه لطمه جبران ناپذیری بر پیکر اسلام وارد می ساخت.



به اشتراک گذاري مطلب در شبکه هاي اجتماعي

۷ نظر


در پاسخ به پاسخ دوم : در عجبم از خدایی که مرده ای را زنده میکند اما از بردن نام علی ابن ابیطالب در قران خوف دارد و جان او را تامین نتوانست نمود


با سلام
ضمن عرض تبریک ولادت حضرت فاطمه س
چنانچه در پاسخ دوم بیشتر دقت فرمائید متوجه می شوید که هدف از نیاوردن نام مبارک امیرالمؤمنین (ع) در قرآن به جان آن حضرت بر نمی گردد بلکه حفظ قرآن از تحریف بوده است.
موفق باشید


اینکه بدتر شد
یعنی خداوند تبارک و تعالی قدرت جلوگیری از تحریف قران را نداشت؟ در ثانی قتل پیغمبر را دیگر از کجا آورده اید؟ چطور است که خداوند توسط جبرییل پیغمبر را از نقشه مشرکین در مکه برای قتل آگاه میکند اما در مدینه از چنین کاری عاجز است؟


گاهی اوقات پاسخ های ضعیف، بی منطق و بی مایه به شبهات بیش از آنکه باعث رفع آنها شود به آنها دامن میزند. بهتر آن است که در بالای سایت خود بنویسید پاسخگویی به شبهات افراد زیر ۵ سال یا کند ذهن !!!


هو القادر
دوست عزیز من اول بار اشتباه کردم که پاسخ شما را دادم میبایست شما را به این سایت رجوع بدم تا مشکلی پیش نیاید. انشاالله تا این لحظه کاری نشده باشه که باعث منحرف شدن شما شده باشد.
در ضمن همان طور که عنوان مشخص است این سایت جنبه اطلاع رسانی دارد نه پاسخگویی
به شبهات حال اگر مکثی در پاسخ به وجود می اید دلیل آن است که از افراد عالم سوال شود. تا مشکلی بوجود نیایید. اما متاسفانه فرد عالمی در دسترس نبود تا سوال شما از آن پرسیده شود.
و در پاسخ اولی که توسط خودم داده شد چه مشکلی و جود داشت که در سوال بعدی ذکر کرده بودین اینکه بدتر شد.
و اگر منظورتان از حفظ جان حضرت علی ع هم بوده بله با وجود نام امیرالمومنین ع در قرآن جان ایشان هم به خطر می افتاد.
و اما خداوند تبارک تعالی به همه امور قادر،توانا و آگاه است و لذا اینها تنها برخی از صفات خدواند هستن است و در نتیجه جایی هیچ شک و شبهه ای نیست که بگوییم خداوند نمی تواند مانع چنین کاری شود لذا به نظر من تنها اصناف خدا پاسخ قاطع برای شما باید باشد.
در ضمن خدمت شما عرض شود اینجانب هیچ درس حوضوی نخوانده ام تا به توانم به طور صریح پاسخ شما را بدهم.
و اگر هم تا این لحظه نتوانستم به طور کامل پاسخ شما را بدهم با این ایمیل زیر در ارتباط باشین:
pasokhgoo_59@yahoo.com ساعات پاسخ گویی از ساعت ۲۱ به وقت ایران می باشد.
و یا به آدرس سایت مراجعه نمائید
http://09640.ir/
یا حق


حال بنده خود به این شبهه پاسخ میدهم : اصولا نیازی به آمدن نام مولا در قران نمیبوده است از آن رو که شیعه و سنی آن حضرت را قران ناطق میدانند و بر این امر صحه میگذارند. فردی که قران ناطق است نامش مترادف قران است و در واقع خود قران است. حال چگونه فردی که وجودش برابر کل قران است نیازمند کلمه ای از قران است تا حقانیت خود را ثابت کند.
در واقع همواره کل بر وجود جزء شهادت توانستی داد نه جزء بر کل


هو الرحمن
اینجا فکر کنم امتحانی بود که من پیروز ازش بیرون نیامدام. ونمی دانم از کجا من را برای این امتحان انتخاب کردین.
و حالا خدا را شکر که متوجه شدین و از اینکه توی سایت درج کردین که هم من و دیگران استفاده کنیم.متشکرم
دوست عزیز همین طور که عرض شد بنده که به مدیریت سایت می پردازم یک فرد معمولی که مشغول به اطلاع رسانی در مورد زندگانی حضرت امیر المومنین ع هستم،تا هم خودم اطلاعتم به عنوان شیعه کامل شود و هم دیگران، توی پاسخ ها هم سعی شد مطلبی را عرض کنم که خدای نکرده بجای رفع مشکل کاری نشه که به آن دامن زده بشه وخدا را شکر که این اتفاق نیفتاد.
در ضمن چنانچه تمایل داشته باشین می توانین در سایت فعالیت داشته باشین.
منتظر پاسخ هستم
موفق باشید
یا علی

ارسال نظر